حامد پهلوانی دبیر سیاسی انجمن اسلامی دانشجویان پردیس فارابی دانشگاه تهران در گفت‌وگو با خبرنگار گروه دانشگاه خبرگزاری فارس، با اشاره به عدم تحقق وعده‌های برجامی رئیس جمهور، گفت: روز ٢۶ دى ٩۴ برجامى‌ها اعلام کردند که تحریم‌ها رفع شده است ولی بلافاصله آقاى روحانی اظهار کرد « از برجام یک عبور کرده‌ایم و باید برجام ۲ را آغاز کنیم.»، ظاهرا همان موقع هم آقایان می‌دانستند که صرف مذاکره هسته‌اى تحریم‌ها لغو نخواهد شد وگرنه چرا باید از برجام ٢ سخن به میان بیایید؟

پهلوانی ادامه داد: متاسفانه ما هر وقت گفتیم که مذاکرات هسته‌اى بهانه‌ای است براى آمریکا تا دروازه روابط ایران و امریکا باز بماند، ما را جهنمى و بى سواد خواندند. گفتیم به امریکا اعتمادى نیست گفتند اگر امریکا از مذاکرات تخطى کند در جوامع بین‌‌المللى از او شکایت می‌کنیم و آبروى آمریکا را می‌بریم، ولی امروز همه آن اظهارات و شعارها فراموش شده است.

این فعال دانشجویی تصریح کرد: امروز بعد از ماه‌ها اقتصاد کشور همانگونه است که بود و هیچ تغییری نکرده است البته رکود به آن اضافه شده و به نظر می‌رسد دولت دیگر به گشایش‌ مبادلات بانکى، پولى و مالى با استفاده از برجام امیدى ندارد و متوجه شده است در مذاکرات بازى خورده است. به همین منظور است که ظریف مشفقانه براى حل بحران سوریه و منطقه بر سر میز مذاکره حاضر می‌شود؛ چون جناب کَرى می‌گوید حمایت ایران از حزب‌الله و سوریه مانع گشایش مبادلات بانکى است.

دبیر سیاسی انجمن اسلامی دانشجویان پردیس فارابی دانشگاه تهران اظهار داشت: نکته جدى این نشست(برجام_٢) به صحبت‌هاى وزیر خارجه امریکا برمی‌گردد؛ آنجایی که کَرى «ابراز امیدوارى» می‌کند و می‌گوید:« من امیدوارم که ایران به مرور زمان به نحوی سازنده به جامعه ملل بازگشته و برای باثبات‌تر کردن منطقه و به ارمغان آوردن صلح به مناطقی که به آن نیاز دارند، تلاش کند.» سوال اینجاست که چه کسى این امید را به آقاى کرى داده است؟ چه رفتارى باعث شده تا امریکا اینگونه گزافه‌گویی کند؟ و حالا چه کسى باید جواب او را بدهد؟

وی در خاتمه گفت: امروز وقت آن است که مسئولان دولتی و برجامیان به وعده‌های خود عمل کنند، حال که خودشان هم متوجه شده‌اند که آمریکا بدعهدی کرده باید ببینیم چگونه آبروى آمریکا را می‌برند، فعلا که امریکا امیدوار است و دولتمردان ما ناامید، او گردن کشى می‌کند و برجامیان التماس، او تحقیر می‌کند و مسئولان دیپلماسی ما می‌خندند.