حمزه دستیار عضو شورای مرکزی اتحادیه انجمن های اسلامی دانشجویان مستقل سراسر کشور در گفت وگو با خبرنگار سیاسی خبرگزاری فارس، با اشاره به سخنان اخیر روحانی در دانشگاه تهران گفت: دولت یازدهم و دوازدهم با قرائت شفاهی از آزادی ذیل گفتمانی لیبرالیستی جیغ های بنفش خیابانی را در ۹۲ و ۹۶ به نفع خودش تمام کرد، شاید شروع کار از خیابان‌ها، جو رسانه ها، هیاهو و کف و سوت‌های ممتد و تَکرارها شیرین تمام شد ولی گویا فراموش کردند هر کنشی واکنشی در پی دارد.

وی ادامه داد: مشاوران دولت شعار آزادی، امنیت، آرامش و پیشرفت را در شرایطی برای فعالیت انتخاباتی آقای روحانی انتخاب کردند که تحلیل جامعه شناسی خوبی از ۹۶ به بعد نداشتند، همانگونه که تحلیل درستی از انتخابات ریاست جمهوری آمریکا ، از شرایط اقتصادی، آینده برجام و مناسبت های بین المللی نداشتند.

دستیار تاکید کرد: شعار “جوانان ما راه آزادی را انتخاب کردند” بر وجدان و اعصاب رای دهندگان رژه می رود، گویا مشاورین انتخاباتی فراموش کردند این بار دیگر ۷۶ نیست، سیل وحشتناک شبکه های اجتماعی و گستردگی و پهنای فضای مجازی ثانیه به ثانیه وعده وعیدها، فریادها ،خنده ها و تحقیر رقیب را ثبت و ضبط، بازخوانی و مطالبه می کند.

وی ادامه داد: شاید گناه جامعه دهه ۹۰ این بود که آزادی را به عدالت ترجیح داد، جامعه ای که در آزادی چه بسا عقب گرد هم داشت و این عقب گرد به دلیل انتخاب آزادی قبل از عدالت است. امروز جوان ۹۷ دیدارهای گزینشی، غیرانتقادی، مجیزگویانه از دل ۵ درصد از جامعه دانشجویی را در منافات با آزادی می بیند.

این فعال دانشجویی ادامه داد: زندانی کردن منتقدین ذبح آزادی‌ست، ذبحی که از دانشگاه شروع شد و در دانشگاه ادامه دارد.
امروز از روح صحبت های روحانی” ساکت میشین یا بگم بندازنتون بیرون” به مخاطب القا می‌شود. شعار “آزادی های سیاسی و اجتماعی” که از دولت اصلاحات شروع شد، امروز به جامعه نخبگانی جهت ابراز عقیده اش فرصت نمی دهد،البته آزادی هست منتها نه برای همه!

دبیر کمیته بین الملل اتحادیه انجمن های اسلامی دانشجویان مستقل ادامه داد: جلوگیری از بیان نظرات مختلف باعث ایجاد تفکر زیرزمینی می شود، صحبت هایی که جایی برای ابراز پیدا نمی کنند و بغض میشوند، فریاد میشوند و در کف دانشگاه حواله شان می‌شوند. هزینه ده دقیقه انتقاد دانشجویی از تریبون دانشگاهی در حضور ریاست جمهوری بسیار کمتر از انتقادات و اعتراضات کف دانشگاهی و کف خیابانیست؛ تازه بعدا پُز آزادی را هم می دادند و چه بسا به فرصت تبدیل می شد.

دستیار تصریح کرد: دانشگاه تهران فقط شاهد حضور مخالفان دولت در اعتراض به سیاست دیوارکشی روحانی نبود، اتفاقا اعتراض سبز و بنفش پوشان بیشتر به چشم می آمد ،همان ها که همیشه پیاده نظام، رقاص و آتش افروز جو انتخاباتی بودند ولی همین ها دوره های دوم ریاست جمهوری تهدید به اخراج و سکوت می‌شوند.

وی گفت: ذبح آزادی یعنی روحانی در فضای انتقادی دانشگاه، محیطی بسته ایجاد کند و در صحبت هایش نقد را به چالش بکشد، دولتی که از نقد فقط کامنت خوانی در صفحات مجازی را متوجه شده و از آزادی زندانی کردن مخالف را !
ذبح آزادی یعنی رکورد شکنی شکایت از منتقدین در دولت زنده باد مخالف من !

دستیار یادآور شد: ذبح آزادی یعنی رئیس جمهور شفاهاً یا کتباً با واسطه یا بی‌واسطه بارها به قوه قضائیه گفته که چرا با فلان روزنامه یا فلان سایت برخورد نمی کنید یا نزد مقام معظم رهبری گلایه می کنند که چرا دستگاه قضایی با فلان روزنامه برخورد نکرده است.

وی ادامه داد: روحانی نقد را در فضای دوستانه دو نفری می پسندد و توصیه می کند، در حالیکه حتی وزرای دولت او از صحبت و نشست دو جانبه با او عاجز بودند ،کدام منتقدی در چنین فضایی میتواند قرار بگیرد؟ در دولت امید و آزادی نه امید مانده!، و نه آزادی از لفاظی صرف خارج شده است.

عضو شورای مرکزی اتحادیه انجمن های اسلامی دانشجویان مستقل یادآور شد: اصلا دغدغه جامعه ما در حال حاضر آزادی نیست و حتی از عدالت خواهی هم تنزل کرده و فی الحال معیشت مردم دغدغه اصلی جامعه شده و پرداختن به شعار آزادی یعنی از پشت پنجره برف را توصیف کردن یعنی دور از فضای واقعی بودن!

تعریف آزادی در دولت دوازدهم همان تعریف ” مرگ بر مخالف هاشمی”، “مخالف هاشمی دشمن پیغمبر است” هست، همان راه ندادن احمدی نژاد(شهردار) و لاریجانی (صدا و سیما) به جلسه هیئت دولت ،در دولت اصلاحات است.
این شعارها از ۷۶ تا ۹۶ فقط فریاد زده شدند و هرگز عملی نشدند و نمی شوند…