رهبر انقلاب در دیدار دانشجویی ماه رمضان ۹۶ در توصیف علل مغلوب شدن دانشجویان انقلابی اول انقلاب فرمودند: ” دانشجوی مسلمان، دانشگاه را فتح کرد، لانه‌ی جاسوسی را فتح کرد امّا خودش از درون مغلوب شد! این به نظر من نکته‌ی قابل توجّهی است. چرا؟ برای خاطر اینکه دچار ضعف تحلیل و ضعف محتوا بود؛ هیجانات بود، خیلی هم تند -بعضی از بچّه‌های دانشجو در آن ‌روز، ماها را که آن‌وقت تازه از زیر زندان و تبعید و این قبیل ‌چیزها بیرون آمده بودیم ، انقلابی نمیدانستند؛ یعنی در مقام قضاوت، ماها را تخطئه می کردند؛ همینهایی که الان هم هستند؛ حالا بعضی‌هایشان هنوز هم هستند؛ یعنی واقعاً اُرتدُکس [بودند]، یک انقلابی اُرتدُکسِ سفت و سخت، خیلی قرص و محکم- منتها آن ذهنیّت، از محتوای لازم خالی بود، [لذا] در یک نقطه‌ی حسّاسی ضربه خورد ”

اما ادامه این جریان در حال حاضر هم موجود است،‌ جریانی که وقتی دید علاقه و حب او در راس کار نیست بجای اصلاح نگاه خود و تطابق با امام جامعه به ورطه افراط یا تفریط افتاد، انقلابی‌گری توخالی یعنی تهی کردن مفهوم انقلاب اسلامی از امامین انقلاب، درحالیکه تبعیت از ولی فقیه وظیفه شرعی است که حکم ولایت رسول‌الله در عصر غیبت را دارد، طور جامع‌تر نگاه به رهبری صرفا جایگاه انتخابی تعداد فقیه نیست؛ بلکه نگاهی است که مشروعیت الهی را شامل میشود نائبی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف را دربرمیگیرد اما وقتی به بهانه نقد و آزادی بیان، فرد مدعی انقلابی‌گری خود را موظف به تبعیت از ولی امر نمیداند پس دچار فاصله و انحراف از مسیر شده‌. البته واضح است که عقل بشری بعنوان حجت نهان کنار حجت آشکار کارایی دارد و باید با پرورش عقب بر مبنای الهی، دینی و ولایی به سمت قله رفت. فلذا بایستی با با افرادی که دچار شبهه شده‌اند به طریق مناسب و دقیق و قاطع اتمام حجت کرد ، یقینا قطار تشیع انقلابی منتظر شبهه نمی ماند‌ و با دستگیری باید به آن رسید که اگر پس از “تبیین رشد از غی” اجباری باقی نمی ماند‌.

الان هم اینکه کسی دبیر فلان تشکل ارزشی بوده یا مسئول بسیج جایی بوده یا منصوب رهبری بوده یا رییس جمهور کشور در این موضوع تفاوتی حاصل نمی کند و معیار سنجش مشخص است. وظیفه رهبر هر گروه و طیفیست که با یادآوری ماموریت خود و حفظ شان امام جامعه طیف موردنظر خود را در جهت ولی حرکت دهد که نمونه‌هایی در کشور هستند ولی برخی آقاهای قلابی جریانات سیاسی که خواستند خود را در سطح امام جامعه مطرح کنند و به مقبولیت دنیوی بدون مشروعیت خود مغرور شدند در مسیر تبدیل شدن به طاغوتهای عصر جدید در حرکتند که اجر خدمات پیشین خود را هم نابود میکنند.

امام رضا علیه السلام: ایمان یک درجه بالاتر از اسلام است, و تقوا یک درجه بالاتر از ایمان است و به فـرزنـد آدم چیزى بـالاتـر از یقیـن داده نشده است.

 

امید نیکو، دبیر سابق انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه ع.پ شیراز