بسم الله الرحمن الرحیم
عرض سلام و احترام خدمت حضار گرامی و مردم بزرگوار ایران
در ابتدا به نمایندگی از اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان مستقل و جامعه‌ی دانشگاهیان به بازماندگان حادثه‌ی تأثربرانگیز نفتکش سانچی که این مدت کام مردم ایران را تلخ کرد، از اعماق جان تسلیت عرض می‌کنم. همچنین تشکر می‌کنم از ستاد نماز جمعه‌ی تهران که بار دیگر به فرمان رهبر معظم انقلاب لبیک گفته و این تریبون مقدس را در اختیار دانشجویان قرار داده‌اند و امیدواریم که این روند در تهران و شهرستان‌ها مانند سال گذشته با شتاب بیشتری ادامه یابد. همچنین تبریک عرض می‌کنم به حجت الاسلام حاج علی اکبری و امیدوارم که با احیای جایگاه اصیل و وزین نماز جمعه از طریق جوانگرایی در این عرصه، راه را برای حضور حداکثری مردم و به خصوص جوانان باز کنند. در ادامه، در خصوص اهم مسائل کشور و جهان نکاتی را در سه حوزه‌ی مسائل داخلی، دانشگاه و بین الملل خدمتتان عرض می‌نمایم:
الف) حوزه داخلی:
همگی به خوبی می‌دانیم که امروز مردم از نظر اقتصادی به شدت تحت فشار هستند و ناتوانی و ناکارآمدی اجرایی برخی مسئولین کشور، زخمی بر پیکر جامعه کاشته که امان را از مردم گرفته است. مشکلات اقتصادی به تعبیر رهبری، زخمی است که فقط با نگاه انقلابی و خدمت بی‌چشم داشت قابل درمان است لکن برخی تبعیض‌ها و ناعدالتی‌های امروز، مثل نمک به این زخم پاشیده می‌شوند و این بی‌عدالتی‌هاست که سینه‌ی مردم را به آتش کشیده است. در این میان دور از تصور نبود که عده‌ای هم با سوء استفاده از مشکلات موجود، مثل مگس روی این زخم بنشینند و آن را چرکین کنند.
همه دیدیم که این مردم علی‌رغم تمام انتقادات و مطالبات به حقی که دارند، حساب خود را از دشمنان انقلاب عناصر وابسته به آنان جدا کردند ولی این بدان معنی نیست که از مطالبات سراسری خود کوتاه آمده‌اند. مردم امروز هم مانند اول انقلاب به دنبال گمشده‌ی مهجور خود و یکی از مهم‌ترین آرمان‌های انقلاب یعنی “عدالت” هستند. عدالتی عاری از سیاست زدگی، بازی‌های نمایشی و دعواهای قبیلگی. عدالتی آمیخته به انصاف و واقع بینی، عدالتی در مسیر ولایت و در خط امام خمینی(ره). لذا بر ما دانشجویان این مرز و بوم فرض است که به معنای واقعی کلمه «احیاگر خط امام؛ پیرو ولایت و پرچمدار عدالت» باشیم.
ما مردم وقتی حقوق نجومی فلان مسئول، ثروت صدها میلیاردی آن وزیر و خانه‌ی اشرافی آن مسئول ولنجک نشین را می‌بینیم، از خود می‌پرسیم: چطور مسئول جمهوری اسلامی که از قضا بیش از ۳۰ سال در مشاغل دولتی فعالیت داشته، چنین ثروتی به دست آورده است؟ برای پاسخ به این سؤال کافی است به شعارهای شفافیت و عدالت در دوران انتخابات به صورت انقلابی عمل شود. کافی است ۱۰ نفر از مفسدان اقتصادی را در همین نمازجمعه‌ی تهران شلاق بزنند یا اگر حکم محارب داشتند در ملأ عام اعدام کنند تا ببینیم چه شور و غوغایی به دل مردم می‌افتد. نمازجمعه‌ی سیاسی یعنی این! برای ما سؤال است که چطور در وزارت نفتی که می‌گفت برای استخدام دانشجویان دانشگاه صنعت نفت پول ندارد، اختلاس ۱۰۰ میلیاردی اتفاق می‌افتد و وزیر همچنان ساکت و در سایه‌هاست؟!
یا چطور در مجلسی که روزی جایگاه مدرس و شهیدان آیت و دیالمه بود، برخی‌ها هنوز دنبال حقوق نجومی می‌گردند و مردم را از دزد شدنشان می‌ترسانند؟ چرا به جای رفع مشکلات کشور دنبال ننگ‌نامه‌های جدید و خیانت‌های تاریخی هستند؟ برجام بس نبود، آمده‌اند سراغ FATF
همین دو روز پیش تصویب کردند که کشور برود زیر یوغ استعمار بین المللی تحت عنوان کنوانسیون پالرمو. مردم عزیز آگاه باشید که قدم‌های بعدی هم در راه است تا استقلال کشور را دودستی تقدیم دشمن کنند.
هرچه می‌گوییم مشکل اقتصاد در داخل است، در خارج از مرزها دنبال راه حل می‌گردند! آن‌هایی که چشم به خارج از کشور دارند، از طرح مسأله‌ی عدالت می‌ترسند. چون عدالت‌محوری مخالف نگاه بیگانه‌پرستی آنان است. عدالت‌محوری توجه به جوان ایرانی است نه پرکردن جیب فلان شرکت هواپیمایی خارجی!
خب همین طرح رجیستری که وزیر جوان ارتباطات کلید زده، آیا ارتباط با آمریکا می‌خواست؟ آیا امتیاز دادن و گرفتن می‌خواست؟ نه، غیرت و همت و خلاقیت می‌خواست که جوانان ما دارند! هر آنجا که مسأله عدالت و رسیدگی به مستضعفین در سال‌های گذشته در رأس دغدغه‌های اجرایی کشور قرار گرفت، به سرمایه‌های اجتماعی نظام افزوده شد و مردم به نظام امیدوارتر شدند. این را مقایسه کنید با نگاهی که دادن یارانه‌ها که حق مردم است را ماتم و عزای دولت تلقی می‌کند.
امروز خطراتی آرمان عدالت را تهدید می‌کند که برخی از آن‌ها عبارتند از:
۱- ضدانقلاب موج سوار که سعی می‌کند مسیر عدالت‌طلبی مردم را به اغتشاش و هرج و مرج هدایت کند.
۲- جریان اشرافی که درد مردم را نمی‌فهمند و دنبال انحراف مطالبات مردم به وسیله‌ی طرح برخی شبهات دسته دوم و سطح پایین با ادبیاتی مبهم و مشغول کردن مردم به دعوا هستند! ولی مردم ما فهمیده‌تر از آن هستند که کسی بخواهد با حمله به اصول اعتقادی آنان، مطالبات اصیل آنان را به حاشیه ببرند.
۳- جریان دیگری هم هست که خود مرتکب فسادهای متعدد سیاسی و اقتصادی شده ولی با پوسته‌ی عدالتخواهی و درون مایه‌ی فاسد، آرمان والای عدالت را به دعواهای بی‌ارزش قبیله‌ای فرو کاسته و برخورد نظام با فساد اطرافیان خود را برنمی‌تابند.
۴- مدیرانی که با خط قرمزهای سوری، جلوی طرح مطالبات عدالت‌طلبانه در رسانه‌های داخلی به خصوص صداوسیما را گرفته‌اند و با این اشتباه استرتژیک، انعکاس صدای مردم را به دست رسانه‌های ضدانقلاب داده‌اند.

این‌ها را گفتیم اما همه‌ی این مشکلات مطرح شده، قابل حل هستند و راه حل دارند. هیچ دردی نیست که درمان نداشته باشد. ملتی که در یک جنگ جهانی تمام عیار، ۸ سال در برابر غرب و شرق عالم ایستاد و پیروز از میدان خارج شد و همین اخیراً حکومت داعش را پایان داد، مگر می‌شود نتواند مشکل بیکاری، گرانی و رکود را حل کند؟ یقیناً می‌توانیم، همان طور که توانستیم به مرز علوم مختلف نزدیک شویم، ثبات امنیتی و سیاسی ایجاد کنیم، آمریکا را از غرب آسیا اخراج کنیم و موشک بالستیک با برد ۲۰۰۰ کیلومتر بسازیم. ما جوانان می‌توانیم. مگر کم در این کشور جوان مدیر و مدبر داریم؟ اگر مدیران کلان، بازی‌های سیاسی و جناحی را کنار بگذارند، از این قحط الرجال خودساخته‌ای که برای کشور به وجود آورده‌اند، رها می‌شویم. ولی واقعاً محل سوال ما جوانان است که چطور شعار جوان‌گرایی در عرصه‌های مدیریتی کشور را با واقعیت موجود که مدیران ۳۷ پسته و ۲۵ پسته‌ی بازنشسته در آن بر کرسی مدیریت نشسته‌اند می‌توان کنار هم گذاشت؟
مورد بعدی این که در سالگرد انعقاد برجام هستیم ولی گویا امروز از نظر برخی آن قدر مهم نیست که در مصاحبه تلویزیونی رئیس جمهور مطرح شود! برجام به گفته‌ی رئیس جمهور، برای حل مشکلات معیشتی مردم منعقد شد ولی امروز شما مردم بهترین قاضی هستید که آیا مشکلاتتان را حل کرده یا نه؟ طرف مقابل بارها عهدشکنی کرده ولی ما تا امروز فقط نگاه کردیم. قرار بود تحریم‌ها رفع شود، ولی ظواهر نشان می‌دهد که این اتفاق نیفتاده. اگر مسئولین معتقدند که تحریم‌ها با برجام رفع شده، بگویند که چرا پول فروش نفت ما به داخل برنمی‌گردد؟ چرا برجام اوضاع دولت ما را به جایی رسانده که هر ۱۲۰ روز منتظر تأیید شخصیتی چون ترامپ باشد و وزیر خارجه‌ی محترم ما برای حفظ یک توافق مکرراً نقض شده، دور دنیا را چرخ بزند!
پس مجلس و دولت محترم منتظر چه هستند؟ چرا هیئت عالی نظارت بر برجام نسبت به بدعهدی دشمن اقدام متقابل نمی‌کند؟ تهدید به اقدام متقابل از جانب وزیر خارجه جای تقدیر دارد ولی قطعاً کافی نیست. اکنون با توجه به تحرکات آمریکا لازم است که دشمن بفهمد حرف ما جدی است. وزارت خارجه که نباید فقط در برابر منتقدان داخلی عصبانی شود و بیانیه صادر کند! دشمن باید تهدید شود و مخاطب بیانیه قرار بگیرد، نه منتقدان دلسوز داخلی. وقت آن است که غنی سازی را بالا ببریم، پلمپ‌ها را بشکنیم و سانتریفیوژها را برگردانیم تا دشمن ماست‌هایش را کیسه کند. به عنوان عضوی کوچک از جنبش دانشجویی مسلمان اعلام می‌کنم که برجام دیگر برای ما مرده است و از دولت می‌خواهیم دست از تعهدات یکطرفه برداشته و در قبال نقض برجام بلافاصله از آن خارج شود.
آخرین نکته‌ی این بخش هم این که تشکر می‌کنم از قوه‌ی قضائیه‌ی مؤمن و انقلابی که همین دیروز صریحاً گفتند اسامی قضات فاسد را رسماً شفاف می‌کنند. امید است این اقدامات در راستای گسترش شفافیت و عدالت ادامه‌دار باشد.
ب) حوزه دانشگاه:
امسال آقای روحانی و وزارت‌های علوم و بهداشت حتی برای روز دانشجو هم به دانشجویان منتقد تریبون ندادند لذا این فرصت را برای طرح مشکلات دانشجویان مغتنم می‌شماریم.
الآن که در خدمت شما هستم، ترم اول دانشگاه‌ها پایان یافته در حالی که دانشگاه‌ها از نظر اقتصادی در وضعیت بدی قرار دارند. هم خود دانشگاه‌ها که رئیس سازمان برنامه و بودجه، بودجه‌ی مصوب توسط مجلس را با اولویت بندی‌های مبهم و غیرشفاف، تخصیص نمی‌دهد و دانشگاه‌ها هم برای جلوگیری از ورشکستگی و انسداد مالی، دست به فروش آموزش و حتی اجاره‌ی اماکن دولتی به آموزشگاه‌های خصوصی کنکور و امثالهم می‌زنند یا فشار را به دانشجو منتقل می‌کنند. همین اخیراً هم یکی از مسئولین مصاحبه کرده و از محدودیت در تأمین ارزاق و مایحتاج مورد نیاز دانشگاه گفته است.
از مسئولین آموزش عالی کشور می‌خواهیم که از رشد آموزش پولی و خوابگاه‌های خصوصی جلوگیری کنند. اخیراً گفته می‌شود که هزینه‌ی خوابگاه‌های علوم پزشکی به یک باره ۲ و نیم برابر شده است. دانشجویی که برای تحصیل به شهر غریب رفته، در این اوضاع اقتصادی چطور باید بار افزایش نجومی هزینه‌ها را متحمل شود؟
همچنین فضای برخی دانشگاه‌ها از نظر سیاسی ناامن شده به نحوی که برخی جریانات نامطمئن سیاسی با خط‌دهی و تحریک دانشجویان به ساختارشکنی و پیاده نظامی آنان در دانشگاه، سبب شده‌اند که در موارد متعددی با حمایت مسئولان آموزش عالی، انجمن‌های علمی، کانون‌های فرهنگی شوراهای صنفی هم خلاف قانون، تبدیل به ابزار این‌ها برای مقاصدشان شوند. نتیجه‌اش هم می‌شود چیزی مشابه آشوب‌هایی که حدود یک ماه پیش در دانشگاه تهران و خارج آن صورت داد و به سنگ پرانی دانشجویان فریب خورده به نیروهای امنیتی و در ادامه، دستگیری تعدادی از دانشجویان منجر شد.
ج) حوزه بین الملل:
امروز مهم‌ترین مسأله‌ی جهان اسلام، مسأله قدس شریف است. آمریکا و اسرائیل گمان می‌کنند که با تغییر پایتخت رژیم صهیونیستی به قدس، می‌توانند از شکست‌های اخیرشان در منطقه رهایی یابند ولی خودشان می‌فهمند و اگر نمی‌فهمند به آن‌ها خواهیم فهماند که:«ای مگس عرصه‌ی سیمرغ نه جولانگه توست/عرض خود می‌بری و زحمت ما می‌داری»
لازم به ذکر است که «کنفرانس دانشجویی حمایت از انتفاضه فلسطین» هم با حضور دانشجویان عضو اتحادیه ما و همچنین جوانان محور مقاومت، چند روز دیگر در مشهد مقدس برگزار خواهد شد از این تریبون به برادرانم در فلسطین، لبنان، سوریه، عراق، بحرین، یمن و اقصی نقاط جهان یادآوری می‌کنم که «یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنوا إِن تَنصُرُوا اللَّهَ یَنصُرکُم وَ یُثَبِّت أَقدامَکُم» و همچنین «وَلَیَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن یَنصُرُهُ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِیٌّ عَزیزٌ»
این وعده‌ی الهی است که به زودی زود بر مستکبرین عالم پیروز خواهیم شد و ان‌شاءالله حکومت مستضعفان عالم را تشکیل داده و بینی سردمداران مستکبر آمریکا و رژیم صهیونیستی را به خاک خواهیم مالید.
و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته