به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، به همت انجمن اسلامی دانشجویان طی مراسمی مستند «فراموش شده‌ها» با حضور کارگردان این مستند در دانشکده پردیس فارابی دانشگاه تهران اکران شد.

 

میکائیل دیانی کارگردان این مستند در در این مراسم در پاسخ به یکی از دانشجویان که این فیلم را ناامید کننده و تلخ دانست، گفت: این مستند بدلیل نشان دادن واقعیت‌ها تلخ است اما لزوما ناامید کننده نیست. فراموش شده‌ها بیشتر از اینکه ناامید کننده باشد هشدار دهنده است، هشدار در مورد وضعیتی که اگر رخ دهد دیگر نمی‌شود کاری کرد و آن روز دیگر دیر است. در حقیقت فراموش شده‌ها هشداری است از حال بد جامعه به مسئولین اجرایی کشور!

 

وی افزود: اگرچه از دید ما که در بطن جامعه رفتیم و این تصاویر را گرفتیم امروز هم دیر است اما باز هم جای امید هست اگر مسئولین به فکر باشند و اصلاح رویه‌ای در آن‌ها صورت گیرد.دیانی در پاسخ به سوال دانشجوی دیگری که پرسید این فیلم بیش از آنکه اجتماعی باشد سیاسی است، گفت: باید دقت داشته باشیم که آسیب‌های اجتماعی موجود پیامد و معلول‌هایی هستند علت‌های آنها را باید در سیاستگذاری‌ها و روند عمل مسئولین دنبال کنیم.

 

وی افزود: این مستند تلاش داشته تا نتایج سیاست‌های غلط را نشان دهد و مخاطب متوجه شود زاویه ۱۸۰ درجه‌ای که فیش‌های نجومی با چهارچوب انقلاب اسلامی دارد، مسئله‌ای نیست که یک شبه بوجود امده باشد بلکه یک روند تاریخی کلان را پشت سر گذاشته است و از گذرگاه تصمیمات و تفکرات غلط مسئولین به اینجا رسیده است.

 

کارگردان مستند «فراموش شده‌ها» در پاسخ به سوال دیگری که علت تمرکز بر دو دوره ریاست جمهوری مرحوم هاشمی و آقای روحانی چیست، گفت: به دو دلیل این دو دوره مد نظر بیشتر سازندگان بوده است، دلیل اول که اصلی ترین دلیل است آن است که به لحاظ تاریخی شروع این انحرافات و اشرافیت طلبی مسئولین در دوران مرحوم هاشمی رفسنجانی بوده است و این مسیر آنجا ریشه کرده است و نتایج و پیامد های اتفاقات امروز بصورت دقیق در آن دوران نیز ظهور و بروز داشته است.

 

وی در ادامه گفت: اما دلیل دوم آن است که آقای روحانی هم خود را وامدار آیت الله هاشمی می‌داند و هم پیرو و دنباله‌روی ایشان است و این را هم جزیی از نقاط مثبت خود می داند که مسیر سیاسی و اقتصادی ایشان را ادامه دهد، همین قرابت فکری و عملی هم باعث شده است در عرصه اقتصادی ما با این پدیده های فسادخیز مواجه باشیم.