تقریبا نزدیک به دو سال است که از دور دوم انتخابات ریاست جمهوری گذشته و دو سال مانده است تا دولت ۱۳ هم روی کار بیاید اما دولت بعد با چه پشت وانه ای قرار است کشور را اداره کند.
شاید صحبت کردن در مورد این موضوع به نظر زود باشد و یا زیاد به آن اهمیت داده نشود و طبق روال گذشته عموم با خود بگویند که این دولت زودتردوره اش به پایان برسد تا شاید رئیس جمهور آینده همه چیز را سرو سامان بدهد،اما این تفکر غلط است و به کشور ضربه میزند و ما باید برای اینکه فردایی خوب داشته باشیم امروزمان را بسازیم.
اما سوال این جاست که دولت در این ۶ سال دست آوردی داشته است که آینده کشور را تضمین کند؟
افزایش چشمگیر تورم،کاهش شدید صادرات حتی در زمینه ی نفت،بی ارزش شدن پول ملی،افزایش بیشتر تحریم ها،افزایش آمار بیکاری و….اگر این ها نشانه کارکرد بد دولت ۱۲ هم نیست پس چیست، دیگر باید چه می شد که نشده است و مهم تر از آن اینست که این ۶ سال اثراتش تا سال ها بعد هم باقی خواهد ماند و مختص حال نیست.
این دولت با شعار تدبیر و امید بر روی کار آمد و هدف خود را بهبود اوضاع اقتصادی کشور و افزایش عزت کشور قرار داد،آیا هدفشان را فراموش کرده اند،آیا منظورشان از امید، امید بستن به غرب بود؟!
ما بیش از چهار سال به پای برجامی که آقایان نوشتند ماندیم و سوختیم و سکوت کردیم تا مشکل آب خوردنمان را با آن حل کنند،خدا رو شکر امسال بارندگی ها خوب بود دیگر مشکل آب خوردن نداریم،دیگر تجربه کردن کافی است و باید دست از سر اروپا برداشت. از قدیم گفته اند که سگ زرد برادر شغال است و نمی توان سگ هار را رام کرد بلکه باید از آن دوری کرد.
دو سال پیش رو سریع میگذرد، دولت نباید بیش از این وقت را تلف کند و باید جرئت این را داشته باشدکه اشتباهش را بپذیرد و مسئولیت آن را قبول کند و زمان باقی مانده را به درستی سپری کند.
زمان کنونی برای کشور بسیار حیاتی است و زمان خوبی برای شانه خالی کردن از مسئولیت ها و استعفا نیست،این کار کم از خیانت نیست،که در منصبی دولتی خطایی مرتکب شویم حتی سهوا و بدون پاسخگویی و دادن بهایی بابت آن خود را کنار بکشیم،این عمل هیچ سنخیتی با وطن پرستی و دین داری ندارد.
اگر به ریشه فکر کنیم بخش زیادی از مشکلات ناشی از وجود افراد نالایق در سیستم دولت است و باید خلا ها را برطف کرد و افراد ناکارآمد را از سیستم کنار گذاشت تا سیستم به درستی کار کند و نباید به هر قیمتی هرشخصی را در مجموعه خود نگه داشت و به آن پرو بال هم داد و چه بدتر که آن فرد یا افراد از نزدیکانمان باشند، این کار به منزله ی خیانت است و ضربه زدن از داخل.اگر دفاع جانانه و اصولی باشد دشمن توان شکست شما را ندارد اما اگر از درون ضربه بخورید و دشمن در داخل کشور رشد کند دیگر کار سخت است.
دیگر نباید بیش از این به دشمنان میدان بدهیم و کاسه گدایی به طرفشان بگیریم این که فکر کنیم دشمنی که یکبار به ما ضربه زده است توبه میکند و دیگر به ما ضربه نمی زند نشانه کوته فکری است،دشمن همیشه آماده ضربه زدن است و نمی شود ذاتش را عوض کرد بلکه باید روی خودمان کار کنیم.
امیدوار هستم دولت هرچه زودتر به خود بیاید و عزم خود را برای بهبود اوضاع آن هم با اتکا به داخل کشور جزم کند و بیشتر از آن که فقط به سخنان رهبر فرزانه کشور عزیزمان گوش کنند به آن عمل کنند،زیرا کلید حرکت رو به جلوی کشوردر درک ولایت فقیه و داشتن امید به جوانان کشور است.