به تصاویر دختران درون ویترین های “فروشگاه دیزین گوف” در خیابان تلاویو متعجبانه نگاه می کردم، دقیقا عین هویج و بادمجان های میدان تره بار برچسب قیمت خورده بودند.

گاهی باید مرور کرد کجا هستیم و به کجا می رویم؟

۲۰سال پیش زمانی که چشم به جهان گشودم در آمریکا هر ۶ ثانیه یک تجاوز جنسی صورت میگرفت اما دختر مسلمان ایرانی در امنیت روانی رشد کرده و پله های ترقی را با سرعتی چندین برابر متوسط جهان طی میکرد.

زمانی که زن در غرب حتی بعداز ازدواج دیگر صاحب نام خانوادگی خود نبود و ارث و درآمدش به مرد تعلق میگرفت ، زن در اسلام نفقه،مهریه، شیربها داشته است.

زنی که در غرب بعد از ازدواج تبدیل به برده میشد در خانواده مسلمان حتی برای سرخ شدن دستش در اثر ضربه تعمدی مرد باید دیه پرداخت میکرد و در صورت شرط ضمن عقد همسرش اجازه نداشت جلوی فعالیت های اجتماعیش را بگیرد.

زمانی که بانو امین به درجه اجتهاد رسیده بود؛ زن در غرب توان کسب مدرک تحصیلات عالیه نداشت.

جیمی کارتر رئیس جمهور پیشین آمریکا در کتاب “تقاضایی برای اقدام” به موضوع نقض حقوق بشر و تجاوزات وحشتناک علیه زنان پرداخته است و میگوید:«هرساله صدهزار دختر به عنوان برده در آمریکا فروخته میشود» ؛ حال آنکه بنیان گذار جمهوری اسلامی ایران، انقلاب را مدیون مشارکت فعال بانوان میداند و به زن حیثیت میدهد و ثمره آن باور یعنی ،مشارکت علمی ،اجتماعی، سیاسی و فرهنگی مشاهده میکنیم؛ که با قبل از انقلاب به هیچ وجه قابل قیاس نیست.

آری؛زن در جوامع اسلامی صاحب فکر و طلایه دار عرصه علوم و تحقیقات شده است، و ماحصل تفکرات غربی را می توان در ویترین های شیشه ای با برچسب قیمت در خیابان های تلاویو مشاهده کرد!

با این تفاسیر…براستی دختر خیابان های انقلاب سرانجامش کجاست؟

معصومه بهمنی، واحد خواهران دانشگاه هرمزگان