حسن رحیم پور ازغدی، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی در پانزدهمین اردوی آموزشی، تشکیلاتی انجمن اسلامی دانشجویان مستقل با عنوان «جهاد اکبر» در محل حسنیه سادات رضوی مشهد، گفت: بسیاری از جناح هایی که با رژیم پهلوی مخالف بودند، تنها نزاع قدرت داشتند.

 

وی افزود: ابتدا باید تبیین شود انقلابی گری در ساحت دانشگاه و دانشجویی با عطف به عنصر معنویت و عقلانیت چه مولفه هایی دارد و از چه زاویه ای باید به آن نگریست؛ بنابراین اگر نحوه تعامل معنویت و عقلانیت درست تعریف و تبیین نشود، ما تبدیل به انسان های یک بعدی و ناقص در فعالیت‌های تشکیلاتی و سیاسی انقلابی می شویم.

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی ادامه داد: در واقع معنویت بدون عقلانیت، تبدیل به مفاهیم شبه معنوی و مضر می شود و افراطی گری معنوی بسیاری از فعالیت‌های ما را نامعقول و نامشروع جلوه می دهد، این نوع معنویت کاملا در تقابل با معرفت صحیح است که معنویت فرار از مسئولیت، مقدس نمایی به جای پذیرش امر جهاد مقدس از نمونه های بارز اسلام افراط و تفریطی و اسلام عاری از عقلانیت است.

رحیم پور ازغدی در ادامه و در تبیین انقلابی گری واقعی اضافه کرد: چنانچه ما مدعی عقلانیت باشیم؛ اما به هیچ وجه اثری از خلوص و عشق و ایمان وجود نداشته باشد، انقلابی گری تنها یک شعار و دروغ بزرگ است و اساساً انقلابی گری بدون روح ایثار و جهاد بی معناست.

وی ابراز داشت: برای انقلابی ماندن باید بتوان این دو مفهوم را با هم اجماع کرد؛ یعنی هم معنویت به مفهوم خلوص، ایثار و ایمان و هم معرفت به مفهوم شناخت صحیح ضوابط الهی و معرفتی، که بدانیم در کدام مسیر فداکاری می‌کنیم و مشخص شود این معنویت در هر مسیر چه اهداف و نتایجی در بر دارد.

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی با بیان لزوم بازگشت به تاریخ بیان کرد: در گذشته و تاریخ معاصر ایران جریان‌های مختلفی و بعضا مخالفی، تحت عناوین مختلف از عقلانیت، پیشرفت و حتی کلمه انقلاب استفاده کردند و با همین اشعار، جریان‌های ضد دینی با تبدیل حکومت قاجار به پهلوی کشور را به بیگانگان از جمله انگلیس فاسد فروختند.

رحیم پور ازغدی ادامه داد: شاه هم با شعار مدرنیته این مسیر را ادامه داد؛ حکومتی که با شعار مدرن سازی ایران پا به عرصه گذاشت؛ اما در عمل تنها خیانت، وابستگی، ایران فروشی و ایران عقب مانده که تنها سفره ای در مقابل انگیس و آمریکا و صهیونیسم ها که ایران را غارت کنند، دیده می شد و در واقع ده ها هزار مستشار غربی آمده بودند، به همه چیز مسلط بودند و هیچ کس جرات نفس کشیدن و تفکر نداشت.

وی ادامه داد: مدرن شدن تقریبا از مشروطه و قبل از آن در ایران مطرح شد؛ اما نتیجه انقلاب نو و نوگرایی تحت عنوان پیشرفت و مدرنیته نه همراه با معنویت بود و نه عقلانیت که منجر به خیانت شد، همچنین جریان‌های مخالف پهلوی اوّل و دوّم نیز با گرایش های متفاوت سخن از نوعی انقلابی گری می گفتند، که این جریان‌ها به دو دسته تقسیم می‌شدند.

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی در توضیح این دو دسته گفت: دسته اوّل جریان های مذهبی بودند که مسلمانانه وارد عرصه شدند و دسته دوم، یک عده جریان‌هایی بودند که ممکن بود به شخصه مسلمان یا بی دین بودند؛ اما مسلک آن ها در دوره شاه مسلکی غیر اسلامی بود و مسلک آن ها غالبا ناسیونالیسمی و سکولار غربی یا سوسیالیستی و چپ و یا لبیرالیستی و راست بود که برخی از این افراد ممکن بود به شخصه تمام مراتب مذهبی را رعایت می کردند، اما در جریان‌های سیاسی به دنبال معنویت و اسلام نبودند و معیارهای سه جریان مذکور را داشتند.

رضاخان پهلوی، فردی قلدر و بیسواد بود

رحیم پور ازغدی در ادامه سخنان خود به معرفی شخصیت رضاخان پرداخت و گفت: رضاخان شخصیتی بی سواد، بی فکر و در اصطلاح قلدر بود که در زمان قاجار وظیفه نگهداری از اسب های یکی از سفارتخانه ها را برعهده داشت و با مشاوره انگلیس دست به برپایی هیات های مذهبی زد و با مذهب نمایی موفق به مطرح کردن خود شد.

وی افزود: رضاخان بلافاصله پس از وصال به قدرت عزاداری برای امام حسین(ع) را به طور کل ممنوع اعلام کرد، فرمان بی حجاب کردن زن ها به بهانه ی مدرنیته صادر شد و فرمان داد روحانیون به کل باید خلع لباس شوند و حتی خطّ فارسی هم باید به لاتین تبدیل شود، در نتیجه خود حکومت پهلوی ابتدا با علم مذهب وارد عرصه شد و سپس کشور را به کشوری کاملا وابسته تبدیل و فکر استقلال را از سر مردم ما به طور کامل بیرون کردند.

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی با بیان اینکه رضاخان در اواخر جنگ با پیشرفت آلمان ها شروع به بها دادن به آلمان ها کرد، گفت: غربی ها از این موضوع بسیار ناراحت شدند و پس از شکست آلمان ها، ایران به عنوان پل پیروزی مطرح و رضا خان برکنار و محمدرضا جایگزین شد.

 

تبیین و تفسیر جناح های دوره بعد از رضاخان

رحیم پور ازغدی در ادامه و در تبیین و تفسیر جناح های دوره بعد از رضاخان، تصریح کرد: گروه هایی از روشنفکران متدین در ایران بوجود آمدند که می‌گفتند اسلام را باید با مفاهیم علم تجربی نزدیک کرد و نشان داد اسلام علمی و تجربی است، این ها در مقابل گروه هایی بوجود آمدند که دین را خلاف مفاهیم علمی و تجربی می‌دانستند، در واقع گروه منسوب به اسلام علمی شاید با هدف مقدس پا به عرصه گذاشتند، اما روش و رویکرد صحیحی نداشت.

وی بیان کرد: همچنین جناح دیگری بوجود آمد که این ها با شعار نقد اسلام سنتی و باز تعریف و احیای مجدد اسلام شروع به فعالیت کردند که این گروه نیز به دلیل این که تعریف صحیحی از اسلام سنتی نداشتند، نتوانستند در صدر انقلابیون قرار بگیرند.

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی تاکید کرد: تنها انقلابیون واقعی بودند که سرنوشت جنگ عقاید را رقم زدند و طومار رژِیم پهلوی را پیچیدند.

رحیم پور ازغدی در پایان در پاسخ سئوال دانشجویی مبنی بر این که چرا از میان انبوه جناح های مبارز، تنها یک جناح سکّان دار حکومت شدند، تصریح کرد: امام خمینی(ره) به وعده هایش مبنی بر این که روحانیون حق تصرف در پست های سیاسی ندارند، پای بند بود و بنابر همین اصل امثال بازرگان و بنی صدر به قدرت رسیدند، و این روال ادامه داشت تا زمانی که امام اصل نظام و انقلاب را در خطر انحطاط و نابودی دید و به ناچار مجبور به تغییر رویّه شد.

برای دیدن گزارش تصویری اینجا کلیک کنید.